Współprowadzący:

mgr Szymon Sobczak

Typ studiów:

stacjonarne jednolite studia magisterskie
stacjonarne I stopnia
stacjonarne II stopnia

Nr sali:  267 A

Charakterystyka:

Pracownia Malarstwa jest przestrzenią, w której mogą spotkać się odrębne sposoby interpretacji rzeczywistości, odmienne postawy twórcze i ideologiczne. Tu, z jednej strony studenci poznają i rozwijają techniki warsztatowe, z drugiej natomiast, dzięki zadaniom konceptualnym podejmują zagadnienia, które są dla nich inspiracją i ważnym powodem do twórczych działań. Ćwiczenia te prowokują do analizy problemu, a tym samym stawiania wielu pytań o sensy i znaczenia. Głównym celem edukacji jest więc pogłębianie świadomości i rozbudzenie wrażliwości wizualnej. Proponowane zadania konceptualne należy traktować zatem jako eksperyment artystyczny, gdzie istotnym czynnikiem staje się błąd, który w tym kontekście zyskuje pozytywne znaczenie - jest jednym z elementów całego procesu badawczego. Okres studiów jest czasem ,”samookreślenia”, zdobywania indywidualnych doświadczeń, dokonywaniem wyborów, dlatego istotne stają się dla nas umiejętność analizy badanego zjawiska, samodzielność w podejmowaniu decyzji wraz z konsekwencjami jakie ona pociąga, a także umiejętność wyciągania wniosków i samokrytyki wobec własnej działalności. Ćwiczenia mają prowokować sytuacje,które staną się początkiem intelektualnej ,”dyskusji” z otaczającą rzeczywistością i pozwolą jednocześnie określić w niej nasze miejsce, także w kontekście aktualnej sztuki. Dzięki nim student w drodze własnych poszukiwań powinien wykształcić indywidualny język wypowiedzi artystycznej, własną opinię na temat współczesnej sztuki oraz zagadnień przez nią podejmowanych. Ćwiczenia mają uświadomić różnice między nami, naszą odrębność w postrzeganiu rzeczywistości i wielość motywów, dla których zajmujemy się sztuką. Dlatego też sposób i technika realizacji zadań jest często dowolna. Twórcze poszukiwania, oprócz tradycyjnych technik malarskich czy rysunkowych, mogą oscylować wokół nowoczesnych środków obrazowania takich jak media cyfrowe, instalacja, fotografia, obiekt, performance, działania audio-wizualne, itp. Niemożliwe staje się oddzielenie procesu interpretacyjnego od środków wyrazu. Szukanie adekwatnej formy i osiągnięcie równowagi między formą a treścią powinno stać się także jednym z głównych celów twórczych poszukiwań. Kryteriami oceny są wrażliwość, niekonwencjonalne myślenie przełamujące schematy, adekwatność środków wyrazu w stosunku do koncepcji, czy idei, jaką student chce przekazać poprzez realizację ćwiczenia. Nierozłącznym elementem pracy często staje się przypadek i to on wielokrotnie jest momentem przełomowym. Według słów Marlaux: ,,Formy bywają imitowane, kopiowane i przekazywane z pokolenia na pokolenie.(…) W tym układzie formy nie muszą być logicznym wyrazem wartości. Często bywają nawet nielogiczne i odkrywane przypadkowo. Zdarza się, że choć poszukuje umysł, znajduje bardzo często ręka”.